امروزه فرایندهای مختلف جداسازی نقش بسیار مهمی در صنایع شیمیایی بر عهده دارند. انجام فرایندهای جداسازی بعضاً مستلزم صرف هزینه‌ و انرژی فراوان می‌باشد. وابستگی صنایع مختلف به منابعی نظیر نفت چندان منطقی به‌نظر نمی‌رسد و در مورد منبع تأمین این‌گونه فرایندها بایستی تجدید نظر صورت گیرد. چرا که منابع نفتی جزو منابع انرژی محدود و گران محسوب می‌شوند. از نظر فرایندی، تغییر منبع انرژی ممکن است چندان عملی نباشد لذا در نظرگیری فرایندهای جایگزین منطقی‌تر است. این فرایندهای جداسازی جایگزین باید سطح مصرف انرژی بسیار کم­تری داشته باشند.

در سال‌های اخیر غشاها و تکنیک‌های جداسازی غشایی از مقیاس آزمایشگاهی به فرایند‌های صنعتی رشد و گسترش پیدا کرده است. امروزه غشاها برای تولید آب آشامیدنی از دریا با استفاده از پدیده اسمزمعکوس، پاکسازی سیال خروجی از صنعت، بازیافت اجزای با ارزش به وسیله الکترودیالیز، تفکیک محلول‌های ماکرومولکول در صنایع دارویی و غذایی به وسیله اولترافیلتراسیون، حذف اوره و دیگر مواد سمی از سیستم خون با کمک دیالیز، جداسازی گاز‌ها به منظور تولید نیتروژن، شیرین‌سازی گاز طبیعی و...مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در حال حاضر لزوم کاهش مصرف انرژی، سخت‌تر شدن قوانین زیست‌محیطی و محدودیت‌های اعمال شده از جانب سازمان‌های حفاظت محیط زیست و نیز تولید محصولات با درجه خلوص بالاتر منجر به ورود این فناوری به صنایع نفت، گاز و پتروشیمی شده است. با توجه به وجود صنایع بالادستی و پائین­دستی در کشور و رشد و توسعه واحدهای پتروشیمیایی، استفاده از این فناوری در بخش‌های مختلف ضروری به‌نظر می‌رسد. دست­یابی به استانداردهای بین‌المللی نیازمند استفاده از فناوری‌های روز دنیا است و روش‌های قدیمی چندان کارآمد به‌نظر نمی‌رسند. در این میان بیشترین کاربرد فناوری غشا در صنایع پتروشیمی شامل خالص‌سازی مواد اولیه و محصولات، بازیافت مواد، تصفیه پساب و تامین آب و گازهای سرویس­های جانبی می‌باشد.